Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Παραμύθι για όλους...

                     ''Το δέντρο που έδινε....''
         (Συγγραφέας:Σελ Σίλβερστάιν, Εκδόσεις Δωρικός, Μετάφραση: Χ. Σκαπεντζή)

Λένε ότι τα παραμύθια είναι αφελείς απλοϊκές ή απλοποιημένες ιστορίες που απευθύνονται αποκλειστικά σε παιδιά. Μεγαλώνοντας όμως και ρίχνοντας μια δεύτερη ματιά σε ξεχασμένα παραμύθια που λάτρευες να διαβάζεις όταν ήσουν μικρός, αντιλαμβάνεσαι ότι παρά την απλουστευμένη γλώσσα, πολλά παραμύθια αποδεικνύονται θησαυροί που μπορούν να διδάξουν τόσο τα μικρά παιδιά, όσο και τους ενήλικες (με διαφορετικό τρόπο).
"Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μηλιά... κι αγαπούσε ένα αγοράκι".
Έτσι αρχίζει αυτό το όμορφο παραμύθι που το διάβασμά του αφήνει τη γεύση μιας αξέχαστης ευαισθησίας.
Πρόκειται για τη σχέση ανάμεσα σε ένα νεαρό αγόρι και μία μηλιά. Όσο το αγοράκι ήταν μικρό, σκαρφάλωνε πάνω στο δέντρο, αποκοιμιόταν στις ρίζες του, έπαιζε μαζί του κρυφτό. Όσο μεγάλωνε, οι επισκέψεις του αραίωναν με αποτέλεσμα το δέντρο να αισθάνεται νοσταλγία και στεναχώρια. Κάθε φορά ωστόσο που το παιδί (που μεγάλωνε όσο περνούσαν τα χρόνια) πήγαινε στη μηλιά, αυτή του παρείχε ό,τι το αγόρι ζητούσε, προκειμένου να το κάνει ευτυχισμένο...μήλα και φύλλα για να τα πουλήσει και να βγάλει λεφτά, κλαδιά για να χτίσει σπίτι, τον κορμό για να φτιάξει μια βάρκα. Όταν πια το παιδί έγινε γέρος, η μηλιά δεν ήταν παρά ένα κούτσουρο ξερό και μόνο, που σε όλη της τη ζωή έδινε στο παιδί τα πάντα. Και όταν πια ο γέρος έγειρε για να ξαποστάσει στο κούτσουρο, τότε η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.
Γράφτηκε το 1964 από τον Σελ Σίλβερστάιν που υπήρξε ποιητής, μουσικός, στιχουργός, συνθέτης, σεναριογράφος, δημιουργός κόμικς και συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Είναι γνωστός ως «Θείος Σέλμπυ», ένας από τους πιο δημοφιλείς συγγραφείς παιδικών βιβλίων στις ΗΠΑ.
Η ιστορία του είναι μάλλον μελαγχολική. Μια ιστορία, ύμνος στην ανιδιοτελή αγάπη...την ανιδιοτελή αγάπη των γονιών προς τα παιδιά τους, η οποία δεν ξεφτίζει όσα χρόνια κι αν περάσουν. Μπορεί τα παιδιά να γίνονται άπληστα, απερίσκεπτα και απαιτητικά, ωστόσο οι γονείς, δεν σταματούν ποτέ να τους δίνουν την αγάπη τους, κι ας μην έχει την ανταπόδοση που θέλουν..

Στο 5o Animfest (11-14 Μαρτίου 2010), παρουσιάστηκε μία από τις ελληνικές συμμετοχές του διαγνωστικού τμήματος  ταινιών animation μικρού μήκους "Το δέντρο που έδινε" (Σ. Βασιλά, X. Μαυρουδή, I. Τσιάβου), η οποία τιμήθηκε με το βραβείο κοινου.
Για να παρακολουθήσετε το σχετικό video, πατήστε εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=bubNw9dLn6Q

Πηγές: www.greekbooks.gr, www.ianos.gr, www.diavasame.gr, www.marymary.gr, www.3pointmagazine.gr,

Δεν υπάρχουν σχόλια: